ششمین معجزه مسیح

 ششم : عیسی کور مادرزادی را شفا می‌‌دهد

عیسی کوران بسیاری را شفا داده بود؛ اما این نخستین گزارش از شفای یک کور مادرزاد بود. عیسی می‌توانست بهتر از هر پزشکی هر نوع بیماری، حتی امراض کهنه را شفا دهد (مرقس ۵: ۲۵-۲۹؛ یوحنا ۵: ۵-۹). یهودیان و نیز شاگردان عیسی می‌پنداشتند که بیماریهایی مانند کوری، مجازات نوعی گناه می‌‌باشد. اما چگونه مردی که کور مادرزاد است، می‌توانست پیش از به دنیا آمدن گناه کرده باشد؟ بنابراین شاگردان فکر کردند که قاعدتاً والدینش گناه ورزیده‌اند. در عهد عتیق نوشته شده است که خدا تا سه و چهار نسل ۷۵ فرزندان را به خاطر گناه والدینشان تنبیه می‌کند (خروج ۲۰: ۵). اما عیسی به شاگردانش فرمود که هر دو عقیده خطا هستند. کوری شخص از این جهت بوده تا اعمال خدا در وی ظاهر شود. غالباً خدا اجازه می‌داد که تجربه‌ها و فجایع بر انسان‌ها نازل شود، چرا که در این ایام وی فرصت می‌‌یابد تا بدیشان قدرت و جلال خود را نشان دهد (یوحنا ۱۱: ۴؛ رومیان ۸: ۲۸). اگر این مرد کور نبود، ممکن بود این فرصت را نیابد تا مسیح را بشناسد و به او ایمان آورد.هنگامی که رنج و زحمت بر شخصی حادث می‌‌شود، هرگز این فکر را به خود راه ندهیم که «حتماً گناه کرده است.» در وحله اول، ما همه گناه کرده، مستحق مجازات هستیم. ثانیاً نمی‌توانیم بفهمیم که چرا رنج و زحمت در لحظه خاصی بر شخص خاصی حادث می‌‌شود. دانستن این امر به ما داده نشده است. این را تنها خدا می‌‌داند. اما از این آیه در می‌‌یابیم که گناه تنها دلیل برای نازل شدن مشقت و زحمت بر انسان‌ها نیست (لوقا ۱۳: ۲-۵؛ اعمال رسولان ۲۸: ۴).

  

بعد از آنکه عیسی به سوال شاگردانش پاسخ داد، به ایشان فرمود: « مادامی که روز است (یعنی تا فرصت هست) مرا باید به کارهای فرستنده خود (خدا) مشغول باشم ». این مرد کور زاده شده تا کار خدا ظاهر گردد. بنابراین کار خدا در آن لحظه بازگرداندن بینائی به مرد کور بود. کار خدا فوریت دارد. فرصت‌ها می‌‌آیند و به سرعت از دست می‌‌روند. فرصت کار نیکو کردن برای خدا ممکن است امروز باشد و نه فردا. کار نیکوئی که به فردا موکول شود، غالبا ً کار نیکوئی است که هرگز انجام نمی‌شود. شب می‌‌آید که در آن هیچ کس نمی‌تواند کاری کند. در اینجا «شب» به معنی مرگ جسمانی است. مرگ جسمانی به سراغ هر کسی می‌‌رود. آنگاه دیگر نخواهیم توانست کار کنیم. ما بر طبق آنچه که هنگام زنده بودن انجام داده ایم، یعنی مادامی که روز بود، داوری خواهیم شد (دوم قرنتیان ۵: ۱۰). بنابراین باشد که هیچگاه کاری را که خدا بر عهده ما گذاشته است، به تعویق نیندازیم. این‌ را گفت‌ و آب‌ دهان‌ بر زمین‌ انداخته‌، از آب‌ گل‌ ساخت‌ و گل‌ را به‌ چشمان‌ کور مالید، و بدو گفت‌: “برو در حوض‌ سیلوحا (که‌ به‌ معنی‌ مرسلاست‌) بشوی‌.” پس‌ رفته‌ شست‌ و بینا شده‌، برگشت‌. شفای مرد کور بحث و حیرت همسایگان را بر انگیخت. هنگامی که از او پرسیدند که چگونه شفا یافت، وی گفت: «شخصی که او را عیسی می‌گویند، گل ساخت و بر چشمان من مالید» . در نظر مرد کور، عیسی فقط یک انسان عادی و شاید یک طبیب ماهر بود. او حتی نمی‌دانست که عیسی کجا زندگی می‌کند.

عزیزان من هم حقیقتا تا چند سال پیش کور بودم و  نمی دانستم در کوری روحانی ، پاهایم را در چه راهی و هدفی می گذارم . ولی عیسی مسیح خداوند مرا در آن کوری و سرگردانی از گل ، لجن ، تاریکی ، ظلمت سیاه بیرون کشید و چشمان قلبم را شفا داد . #عیسی #مسیح با این معجزه نشان داد که بر خلقت هم حاکم است و اوست که چشم خلق می کند گوش خلق می کند و تمامی خلقت به کلام او آفریده شده است . آیا تا به حال عیسی مسیح را اینچنین می شناختید ؟!! جلال بر نام قدوسش و شکر برای همچنین خداوند که  داریم و در 2000 سال پیش در عیسی مسیح بر روی زمین آمد تا کوریهای روحانی ما را شفا دهد . امروز این قدرت کلام زنده #انجیل مقدس است که خالقمان را در عیسی مسیح می بینیم .

 یوحنا رسول ، سه سال و نیم با عیسی مسیح زندگی کرد و در نامه اول خود   باب ۱ اینگونه  دربارۀ کلمه حیات ( عیسی مسیح ) می نویسد:

 ۱ آنچه‌ از ابتدا بود و آنچه‌ شنیده‌ایم‌ و به چشم‌ خود دیده‌، آنچه‌ بر آن‌ نگریستیم‌ و دستهای‌ ما لمس‌ کرد، درباره‌ کلمه‌ حیات.  ۲ و حیات‌ ظاهر شد و آن‌ را دیده‌ایم‌ و شهادت‌ می‌دهیم‌ و به‌ شما خبر می‌دهیم‌ از حیات‌ جاودانی‌ که‌ نزد پدر بود و برما ظاهر شد.  ۳ از آنچه‌ دیده‌ و شنیده‌ایم‌ شما را اعلام‌ می‌نماییم‌ تا شما هم‌ با ما شراکت‌ داشته‌ باشید. و اما شراکت‌ ما با پدر و با پسرش‌ عیسی‌ مسیح‌ است‌.  ۴ و این‌ را به‌ شما می‌نویسم‌ تا خوشی ما کامل‌ گردد.