موعظه داود کاظمیان 1

بستن درهای ظلمت -موعظه ای از داود کاظمیان / رازگاهان

قبل از هر چیز با هم دعا می‌کنیم: 

مطمئنا تا به حال چیزهایی در مورد قلمرو ظلمت و یا قلمرو تاریکی شنیدید؛ در واقع #کتاب مقدس از دو نوع قلمرو نام می‌برد که یکی قلمرو نور و یا جایهای آسمانی است و یکی هم قلمرو تاریکی و ظلمت است. ما وقتی هنوز به #عیسای #مسیح ایمان نداریم در قلمرو ظلمت زندگی می‌کنیم ولی وقتی اعلام می‌کنیم که به عیسای مسیح به عنوان خدای زنده ایمان داریم خدا ما را از قلمرو ظلمت به قلمرو نور منتقل می‌کند. البته این به خاطر این نیست که ما آدمهای خوبی هستیم بلکه این صرفا بواسطه فیض خداوند و بخاطر کاری است که عیسای مسیح بر بالای #صلیب برای ما انجام داده است. 

کلام خدا در کولسیان "کولسیان ۱: ۱۳ می‌گوید: "و ما را از قدرت‌ ظلمت‌ رهانیده‌، به‌ ملکوت‌ پسر محبت‌ خود منتقل‌ ساخت‌،" 

ولی متاسفانه وقتی ما در قلمرو نور یا در جایهای آسمانی قرار می‌گیریم کارهایی را انجام می‌دهیم که سبب می‌شود که گاهی یک روزنه و گاهی یک در و گاهی هم دروازه‌ای را به سوی قلمرو ظلمت باز کنیم و وقتی چنین دری بسوی قلمرو ظلمت باز می‌شود زندگی ما را تحت تاثیر قرار می‌دهد و سبب می‌شود که تلاطمهایی در زندگی ما و در خانواده ما بوجود آید و آن سلامتی را که خدا برای ما در نظر گرفته است را دچار اغتشاش کند. 

من چند وقت پیش داشتم فیلمی را در مورد سونامی می‌دیدم، ما سونامی‌هایی داشتیم که ارتفاع آنها حتی به ۵۲۰ متر می‌رسیده است. در واقع ما وقتی دری را بسوی قلمرو تاریکی باز می‌کنیم اجازه می‌دهیم که سونامی وارد زندگی ما و خانواده ما بشود. 

متاسفانه اگر کار به همین جا ختم می‌شد باز خوب بود اما وقتی چنین درهایی در زندگی ما باز می‌شود نه تنها خود ما را تحت تاثیر قرار می‌دهد بلکه دیگران و بخصوص #کلیسا را نیز تحت تاثیر قرار می‌دهد. 

حالا چرا کلیسا را تحت تاثیر قرار می‌دهد چون همه ما در عیسای مسیح، اعضای یک بدن هستیم و وقتی زندگی یکی از ایمانداران دچار تلاطم و سونامی می‌شود در واقع کل کلیسا را تحت تاثیر قرار می‌دهد در واقع از اول هم قصد شریر این است که از این طریق نه تنها زندگی ایمانداران را مورد حمله قرار دهد بلکه می‌خواهد کل کلیسا را هم تحت تاثیر قرار دهد. شریر نمی‌آید مگر برای دزدیدن و هلاک کردن. 

این درها فقط زمانی باز نمی‌شوند که ما از #روح‌القدس پر باشیم ولی مسئله این است که هیچ کس نمی‌تواند بگوید من در تمامی مدت از روح‌القدس پر هستم این شامل حال همه ما می‌شود از من و سایر خادمین و سایر اعضای کلیسا؛ ما در این دنیا زندگی می‌کنیم و محیط این دنیا این اجازه را نمی‌دهد که ما همواره از روح خدا پر باشیم. پس همه ما به نوعی و به شکلی سبب باز شدن این درها هستیم. 

این درها در زندگی ما ممکن است توسط خود ما یا توسط ارتباط با دیگران و یا بطور ناخواسته، به سوی قلمرو ظلمت باز شوند؛ شاید یک مثال این قضیه را بیشتر روشن کند مثلا ما وقتی شخصی را نمی‌بخشیم دری را بسوی قلمرو ظلمت باز می‌کنیم چون او را زیر قضاوت می‌بریم بنابراین خودمان را هم زیر قضاوت خداوند قرار می‌دهیم در واقع از تخت فیض خداوند جدا شده و زیر عدالت او قرار می‌گیریم چون کلام خدا می‌گوید محض فیض نجات پیدا کردید: 

اعمال رسولان باب پانزده آیه یازده می‌گوید: " بلکه‌ اعتقاد داریم‌ که‌ محض فیض خداوند عیسی‌ مسیح‌ نجات‌ خواهیم‌ یافت‌." 

اما صحبت امروز من بر این اساس نیست که ما چگونه و به چه وسیله‌ای این درها را باز می‌کنیم نه اینکه مهم نیست بلکه مهمتر از آن این است که این درهای باز شده را چگونه ببندیم. 

امروز با هم می‌خواهیم نگاهی به کلام خدا داشته باشیم و ببینیم چگونه می‌توانیم این درها را ببندیم. 

بستن این درها صرفا به عهده رهبران و خادمین کلیسا نیست این به عهده هر یک از ماست چون هر یک از ما اعضای بدن مسیح هستیم و هر نفر ما نسبت به این بدن مسئول هستیم به یاد داشته باشیم وقتی که یکی از این درها در زندگی هر ایمانداری باز می‌شود زندگی الباقی ایمانداران در کلیسا و از جمله من و شما را هم تحت تاثیر قرار می‌دهد. و این درها گاه گاهی توسط هر یک از ما باز می‌شود و هیچ استثنایی هم وجود ندارد. 

متی فصل ۱۸ 

۱۸ هرآینه‌ به‌ شما می‌گویم‌ آنچه‌ بر زمین‌ بندید، در آسمان‌ بسته‌ شده‌ باشد و آنچه‌ بر زمین‌ گشایید، در آسمان‌ گشوده‌ شده‌ باشد. ۱۹ باز به‌ شما می‌گویم‌ هر گاه‌ دو نفر از شما در زمین‌ درباره‌ هر چه‌ که‌ بخواهند متفق‌ شوند، هرآینه‌ از جانب‌ پدر من‌ که‌ در آسمان‌ است‌ برای‌ ایشان‌ کرده‌ خواهد شد. ۲۰ زیرا جایی‌ که‌ دو یا سه‌ نفر به‌ اسم‌ من‌ جمع‌ شوند، آنجا درمیان‌ ایشان‌ حاضرم. 

آیا تا به حال دعا کردن به نظر شما بیهوده آمده است؟ 

آیا تا به حال پیش خودتان فکر کردید این دعایی که من می‌کنم واقعا باعث می‌شود تا اتفاقی بیفتد یا تفاوتی را ایجاد می‌کند؟ 

آیا تا به حال پیش خودتان فکر کردید این دعایی که من می‌کنم واقعا از سقف بالاتر می‌رود یا فقط برای دل خوش کردن است؟ 

آیا تا به حال به نظرتان آمده که دعا کردن واقعا وقت تلف کردن است. 

گاهی اوقات دعا به نظر ما کسل کننده می‌آید چون باور نداریم که با دعای ما واقعا اتفاقی رخ می‌دهد. 

من مطمئنا که همه ما گاهی در این موارد دچار شک و تردید شدیم. 

اما شاگردان مسیح متوجه شده بودند که رابطه‌ای که عیسای مسیح با پدر آسمانی دارد کاملا متفاوت با رابطه‌ای است که آنها دارند. 

عیسای مسیح یک رابطه صمیمی با خداوند داشت رابطه‌ای که آنها نداشتند 

در واقع عیسای مسیح همه درخواستهای خودش را به حضور پدرش می‌آورد و به نظر می‌آمد که اتفاقاتی رخ می‌داد تغییراتی ایجاد می‌شد. 

از آن جهت که شاگردان مسیح می‌خواستند آن چیزهایی را که عیسای مسیح داشت داشته باشند در واقع شاگردان می‌خواستند همان رابطه‌ای را با پدر داشته باشند که عیسای مسیح داشت لذا از او خواستند که دعا کردن را به آنها یاد بدهد. 

آیا امروز شما هم می‌خواهید همان رابطه‌ای را که عیسای مسیح با پدر آسمانی داشت شما هم داشته باشید می‌خواهید دعای شما هم همان تاثیری را داشته باشد که دعای عیسای مسیح داشت؟ 

من امروز نمی‌خواهم یک فرمول به شما بدهم و بگویم هر کس این فرمول را رعایت کند دعای او به نتیجه خواهد رسید تنها این ارتباط قلبی شما با خداوند است که سبب شنیدن دعای شما می‌شود. 

اولین چیزی را که می‌خواهم به آن توجه کنید این است که راهکارهای آسمان با راهکارهای زمین کاملا متفاوت است. در واقع بر روی زمین چیزهایی وجود دارد که ما باید در ضدیت با آنها قرار داشته باشیم و اینها چیزهایی هستند که باید بسته بشوند. 

و چیزهایی وجود دارد که در راستای حیات روحانی ما قرار دارد و ما باید آن راهها را باز کنیم. 

در واقع این یک جنگ است بین قلمرو ظلمت و ملکوت نور. 

دوم قرنتیان فصل ۱۰: ۳-۴ می‌گوید: " ۳ زیرا هرچند در جسم‌ رفتار می‌کنیم‌، ولی به‌ قانون‌ جسمی جنگ‌ نمی‌نماییم‌. ۴ زیرا اسلحه‌ جنگ‌ ما جسمانی نیست‌ بلکه‌ نزد خدا قادر است‌ برای انهدام‌ قلعه‌ها، " 

ما در واقع در وسط جنگ روحانی قرار داریم ما در مقابل قدرتهای تاریکی و شرارت می‌جنگیم. و ما هیچوقت نباید فکر کنیم که شیطان دست از جنگ با ما بر می‌داره. دشمنی نیروهای تاریکی بسیار قدرتمند است اما نیروی بالقوه ما در این جنگ بسیار قدرتمندتر است. امروز قوت روح خداوند در ما عمل می‌کند و آن کسی که در ماست بسیار قدرتمندتر از آن کسی است که در این دنیاست. 

در کتاب یوحنا اول باب پنج آیه چهار می‌گوید: "زیرا آنچه‌ از خدا مولود شده‌ است‌، بر دنیا غلبه‌ می‌یابد" و امروز من و شما تولد تازه داریم و از خداوند متولد شدیم پس بر دنیا غلبه داریم. 

ما وقتی دعا می‌کنیم قدرت روح‌القدس را در زندگی خودمان و دیگران جاری می‌کنیم و قدرت او قدرت ما می‌شود و هیچ نیرویی در این زمین نمی‌تواند در مقابل آن بایستد. ما ابزار دست خداوند در این جنگ هستیم و نیروهای ظلمت فقط و فقط با دعای ما به لرزه می‌افتند. ما فقط و فقط زمانی که زانو می‌زنیم و دستهای ما رو به آسمان جهت صحبت با پدر آسمانی ما بلند می‌شود نیروهای ظلمت به لرزه می‌افتند. 

می دانید چرا نیروهای ظلمت با دعای من و شما به لرزه می‌افتند؟ 

برای اینکه خداوند از من و شما استفاده می‌کند؛ خداوند معمولا برای حرکت کردن، منتظر درخواست و دعای ما می‌ماند؛ 

برای من واقعا همه چیز در مورد دعا هنوز قابل درک نیست؛ من هنوز نفهمیدم که خدا چرا و چطور و چگونه عمل می‌کند. هنوز خیلی از چیزها در مورد دعا برای من در پرده ابهام قرار دارد؛ اما من یک چیز را از روی تجربه می‌دانم که امروز آنرا به شما انتقال می‌دهم و مطمئن هستم که شما هم آنرا تجربه کردید و یا اگر نکردید حتما این تجربه را خواهید کرد که ما وقتی در حضور خداوند دست به دعا بر می‌داریم او حرکت می‌کند او عمل می‌کند. 

ما باید با هم دعا کنیم چون این جنگ یک جنگ عظیم است. و ما نباید تنهایی به جنگ برویم ما باید دعا کنیم چون به ما قدرت داده شده تا در ملکوت خداوند دخیل باشیم و بتوانیم در آن موثر باشیم. 

یکی دیگر از دلایلی که باید با هم دعا کنیم این است که عیسای مسیح می‌گوید " هر گاه‌ دو نفر از شما در زمین‌ درباره‌ هر چه‌ که‌ بخواهند متفق‌ شوند، هرآینه‌ از جانب‌ پدر من‌ که‌ در آسمان‌ است‌ برای‌ ایشان‌ کرده‌ خواهد شد. " شاید خیلی از ما دعایی را که عیسای مسیح تعلیم داد و به #دعای ربانی معروف است حفظ باشیم عیسای مسیح در این دعا می‌گوید: متی فصل ۶ 

" ای‌ پدر ما كه‌ در آسمانی‌، نام‌ تو مقدّس‌ باد. ۱۰ ملكوت‌ تو بیایـد. اراده‌ تو چنانكه‌ در آسمان‌ است‌، بر زمین‌ نیز كرده‌ شود. ۱۱ نان‌ كفاف‌ ما را امروز به‌ ما بده‌. ۱۲ و قرض‌های‌ ما را ببخش‌ چنانكه‌ ما نیز قرضداران‌ خود را می‌بخشیم‌. ۱۳ و ما را در آزمایش‌ میاور، بلكه‌ از شریر ما را رهایی‌ ده‌. زیرا ملكوت‌ و قوّت‌ و جلال‌ تا ابدالا´باد از آن‌ تو است‌، آمین‌." در این دعا می‌گوید ای پدر ما؛ نمی‌گوید ای پدر من؛ می‌گوید نان کفاف ما را، قرضها ما را، 

در واقع این یک دعای گروهی است؛ در واقع عیسای مسیح انتظار داشت که ایمانداران با هم دعا کنند؛