مزامیر ۸۳

#کتاب_مزامیر_فصل_هشتاد_و_سوم

عنوان: خدایا، خاموش مباش، سرود. مزمور آساف.
1خدایا، خاموش مباش؛ ای خدا، تو را آرام و قرار نباشد!
2بنگر که چگونه دشمنانت طغیان کرده‌اند، و نفرت‌کنندگانت سرهای خویش را بر‌افراشته‌اند!
3بر قوم تو مَکرها می‌اندیشند، و بر عزیزان تو دسیسه می‌چینند!
4می‌گویند: «بیایید نابودشان کنیم تا دیگر قومی نباشند، و تا نام اسرائیل دیگر به یاد آورده نشود.»
5به یک دل دسیسه می‌چینند، و بر ضد تو پیمان می‌بندند:
6خیمه‌های اَدوم و اسماعیلیان، موآب و هاجْریان،
7جِبال، عَمّون و عَمالیق، فلسطین و ساکنان صور.
8آشور نیز بدیشان پیوسته است؛ ایشان بازویی برای فرزندان لوط گردیده‌اند. سِلاه
9با ایشان همان کن که با مِدیان کردی؛ که با سیسِرا و یابین نزد نهر قیشون کردی،
10که در عِین‌دور هلاک شدند، و سِرگین برای زمین گردیدند!
11بزرگانشان را چون عُرِب و ذِئِب بساز، و امیرانشان را جملگی چون زِبَح و صَلمونَّع!
12که می‌گفتند: «بیایید چراگاههای خدا را به تصرف خود درآوریم!»
13ای خدای من، ایشان را چون غبار گردباد گردان، و مانند کاه در برابر باد!
14چنانکه آتش جنگل را می‌سوزاند و شعله‌ای کوهها را مشتعل می‌سازد،
15همچنان به تندباد خویش تعقیبشان کن و به توفان خویش به هراسشان افکن!
16رویهایشان را از شرم آکنده ساز تا نام تو را، خداوندا، بجویند!
17باشد که تا به ابد شرمسار و پریشان باشند، و شرمنده و هلاک گردند!
18بگذار بدانند که تو تنها، که نامت یهوه است، بر تمامی زمین متعال هستی!